ΣΗΜΑΙΑ & ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

Մեր Հայրենիք, ազատ անկախ,

Որ ապրել է դարե դար

Իր որդիքը արդ կանչում է

Ազատ, անկախ Հայաստան։



Իր որդիքը արդ կանչում է

Ազատ, անկախ Հայաստան։



Ահա եղբայր քեզ մի դրոշ,

Զոր իմ ձեռքով գործեցի

Գիշերները ես քուն չեղա,


Արտասուքով լվացի։

Գիշերները ես քուն չեղա,


Արտասուքով լվացի։

Նայիր նրան երեք գույնով,

Նվիրական մեկ նշան


Թող փողփողի թշնամու դեմ

Թող միշտ պանծա Հայաստան։



Թող փողփողի թշնամու դեմ

Թող միշտ պանծա Հայաստան։



Ամենայն տեղ մահը մի է

Մարդ մի անգամ պիտ մեռնի,

Բայց երանի՝ որ յուր ազգի


Ազատության կզոհվի։

Բայց երանի՝ որ յուր ազգի


Ազատության կզոհվի։

Մեր Հայրենիք, ազատ անկախ,

Որ ապրել է դարե դար

Իր որդիքը արդ կանչում է

Ազատ, անկախ Հայաստան։



Իր որդիքը արդ կանչում է

Ազատ, անկախ Հայաստան

Μετάφραση

Η πατρίδα μας, ελεύθερη και ανεξάρτητη,

Έζησε από αιώνα σε αιώνα

Τα παιδιά της φωνάζουν

Ελεύθερη και ανεξάρτητη Αρμενία.

(δις οι δύο τελευταίοι στίχοι)Νά αδερφέ, μία σημαία για σένα,

Την έφτιαξα με τα χέρια μου

Τις νύχτες που δεν κοιμόμουνα,

Με δάκρυα την έπλυνα.

(δις οι δύο τελευταίοι στίχοι)Κοίτα την, τρία χρώμματα

Είναι το προικισμένο μας σύμβολο.

Ας λάμψει απέναντι στον εχθρό.

Ας είναι πάντα δοξασμένη η Αρμενία.

(δις οι δύο τελευταίοι στίχοι)Παντού ο θάνατος είναι ίδιος

Όλοι πεθαίνουν μόνο μία φορά

Αλλά τυχερός είναι αυτός

Που θυσιάζεται για το έθνος του.

(δις οι δύο τελευταίοι στίχοι)

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ

Η Αρμενία, που έχει έκταση 30.000 τετ. χλμ., καταλαμβάνει το βορειοανατολικό τμήμα των Αρμενικών υψιπέδων (με συνολική έκταση 400.000 τ. χλμ.) που είναι γνωστά και ως "Ιστορική Αρμενία" και θεωρούνται πατρίδα των Αρμενίων. Το ανάγλυφο είναι κυρίως ορεινό, με ορμητικά ποτάμια και λίγα δάση. Το κλίμα είναι ορεινό ηπειρωτικό, δηλαδή η χώρα έχει ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Το ψηλότερο σημείο είναι το βουνό Αραγάτς (4.095 μέτρα) και το χαμηλότερο βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μ. Η λίμνη Σεβάν είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη του κόσμου σε αυτό το υψόμετρο, 1.900 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας.Το όρος Αραράτ, που ιστορικά αποτελούσε τμήμα της Αρμενίας, είναι το ψηλότερο βουνό της ευρύτερης περιοχής. Αν και σήμερα αποτελεί τουρκικό έδαφος, είναι ορατό από την Αρμενία και το Γιερεβάν, και θεωρείται από τους Αρμένιους σύμβολο της πατρίδας τους, ενώ απαντάται συχνά και στις παραδόσεις των Αρμενίων. Για αυτούς τους λόγους, το Αραράτ απεικονίζεται στο σημερινό εθνικό σύμβολο της Αρμενίας.

ΠΗΓΗ: wikipedia.org

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Αρμενία απλώνεται στα υψίπεδα που περιβάλλουν το Αραράτ, πάνω στο οποίο, σύμφωνα με την ιουδαϊκή και χριστιανική πίστη, προσάραξε η κιβωτός του Νώε μετά τον κατακλυσμό (Γένεση 8:4). Κατά την εποχή του Χαλκού πολλά κράτη άκμασαν στην περιοχή της σημερινής Αρμενίας, ανάμεσα στα οποία η αυτοκρατορία των Χετταίων, το Μιτανί (νοτιοδυτική ιστορική Αρμενία) και τα βασίλεια των Ουραρτού (1000-600 π.Χ.) και Χαγιάζα-Άσι (1500-1200 π.Χ.). Κατόπιν, οι Ναϊρί (12ος-90ς π.Χ. αι.) και το Βασίλειο του Ουραρτού (1000-600 π.Χ.) κυριάρχησαν διαδοχικά στα αρμενικά υψίπεδα. Καθένας από αυτούς τους λαούς και τα βασίλεια συντέλεσαν στην εθνογένεση του αρμενικού λαού.[9][10][11][12] Το Γιερεβάν, πρωτεύουσα της σύγχρονης Αρμενίας, ιδρύθηκε το 782 π.Χ. από τον βασιλιά των Ουραρτού Αργκίσθι Α'.Το Βασίλειο της Αρμενίας στη μέγιστη ακμή του κατά τη βασιλεία του Τιγράνη του Μέγα.Γύρω στο 600 π.Χ. ιδρύθηκε το Βασίλειο της Αρμενίας από τη Δυναστεία των Οροντιδών. Το βασίλειο έφτασε στην ακμή του κατά το 95-66 π.Χ., την εποχή του Τιγράνη του Μέγα, και ήταν ένα από τα πιο ισχυρά βασίλεια της περιοχής. Το βασίλειο της Αρμενίας υπήρξε άλλοτε ανεξάρτητο και άλλοτε προτεκτοράτο ισχυρότερων αυτοκρατοριών. Η στρατηγική θέση της Αρμενίας, μεταξύ δυο ηπείρων, προκάλεσε την εισβολή πολλών λαών ανά τους αιώνες, όπως οι Ασσύριοι, οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί, οι Άραβες, οι Μογγόλοι, οι Πέρσες, οι Οθωμανοί και οι Ρώσοι.Στις αρχές του 4ου αιώνα η Αρμενία έγινε το πρώτο κράτος στην ιστορία που υιοθέτησε το Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία,[13][14] ενώ χριστιανικές κοινότητες είχαν κάνει την εμφάνισή τους ήδη από το 40 μ.Χ. Υπήρχαν επίσης και παγανιστικές κοινότητες, όμως προσηλυτίστηκαν στο χριστιανισμό από τους πολυάριθμους ιεραπόστολους που έδρασαν στην Αρμενία. Ο Τιριδάτης Γ' έγινε ο πρώτος μονάρχης που εκχριστιάνισε επίσημα τους υπηκόους του, δέκα χρόνια πριν την παύση των διώξεων από το Γαλέριο και τριάντα χρόνια πριν βαπτιστεί ο Μέγας Κωνσταντίνος.Μετά την κατάρρευση του Βασιλείου της Αρμενίας στα 428, το μεγαλύτερο μέρος του ενσωματώθηκε στην Περσική Αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Μετά την αρμενική εξέγερση που κορυφώθηκε στη Μάχη του Βαρτανάντζ το 451, οι Χριστιανοί Αρμένιοι διατήρησαν τη θρησκευτική τους ελευθερία, ενώ στην περιοχή παραχωρήθηκε καθεστώς αυτονομίας. Ένα άλλο τμήμα του Βασιλείου ενσωματώθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και οργανώθηκε σε τέσσερα θέματα από τον Ιουστινιανό

Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και η Γενοκτονία των Αρμενίων

Με το ξέσπασμα του Α' Παγκόσμιου Πολέμου και την περιφερειακή διαμάχη μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας στον Καύκασο και την Περσία, η νέα κυβέρνηση άρχισε να βλέπει με καχυποψία τους Αρμένιους, επειδή στο Ρωσικό στρατό υπήρχε ένα τμήμα Αρμενίων εθελοντών. Στις 24 Απριλίου 1915 διάφοροι σημαίνοντες και διανοούμενοι Αρμένιοι διώχτηκαν από την Κωνσταντινούπολη. Στις 29 Μαΐου 1915 το Οθωμανικό Κοινοβούλιο πέρασε νόμο με τον οποίο διατασσόταν η μετακίνηση των αρμενικών πληθυσμών προς τη σημερινή Συρία, καθώς θεωρούνταν απειλή για την εθνική ασφάλεια. Κατά τη διάρκεια αυτής της μετακίνησης, πέθαναν ή δολοφονήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένιοι, στα γεγονότα που σήμερα περιγράφονται με τον όρο "Γενοκτονία των Αρμενίων". Τα γεγονότα αυτά θεωρούνται από τους Αρμένιους και από μεγάλο μέρος των Δυτικών ιστορικών ως γενοκτονία οργανωμένη από το τουρκικό κράτος. Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας υποστηρίζουν τη θέση ότι δεν υπάρχουν αδιαμφισβήτητες αποδείξεις που επιτρέπουν το χαρακτηρισμό των γεγονότων ως γενοκτονία, αν και πρόσφατα η Γενοκτονία των Αρμενίων αναγνωρίστηκε από το Κοινοβούλιο των ΗΠΑ. Οι τουρκικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι θάνατοι ήταν αποτέλεσμα εμφυλίου πολέμου, ασθενειών και λιμού, και ότι θύματα υπήρξαν και από τις δυο πλευρές. Οι περισσότερες πηγές υπολογίζουν τον αριθμό των θυμάτων από 30.000 έως 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους. Η Αρμενία και η αρμενική διασπορά εδώ και πάνω από 30 χρόνια κάνουν διεθνή εκστρατεία για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Ως ημέρα μνήμης θεωρείται η 24η Απριλίου, όταν και ξεκίνησαν οι διωγμοί κατά των Αρμενίων.Αν και ο Ρωσικός στρατός κυρίευσε το μεγαλύτερο μέρος της Οθωμανικής Αρμενίας κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι εδαφικές αυτές κτήσεις χάθηκαν με τη Ρωσική Επανάσταση του 1917. Τότε, η υπό ρωσικό έλεγχο Ανατολική Αρμενία, η Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν επιχείρησαν να δημιουργήσουν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Υπερκαυκασίας, που ωστόσο διήρκεσε μόλις μέχρι το Μάιο του 1918, όταν τα συμβαλλόμενα μέρη αποφάσισαν τη διάλυσή της. Κατόπιν, η Ανατολική Αρμενία ανεξαρτητοποιήθηκε στις 28 Μαΐου 1918 ως Δημοκρατία της Αρμενίας.

ΠΗΓΗ:wikipedia.org

ΝΟΜΙΣΜΑ

Το ντραμ είναι το νόμισμα της Αρμενίας, το οποίο χρησιμοποιείται και στη μη αναγνωρισμένη δημοκρατία Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Υποδιαιρείται σε 100 λούμα. Η λέξη ντραμ σημαίνει "χρήμα" στα αρμενικά και συνδέεται με το ελληνικό δραχμή. Αποκλειστικά υπεύθυνη για την έκδοση των νομισμάτων είναι η Κεντρική Τράπεζα της Αρμενίας.

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ

Πρωτοχρονιά

Οι αρχαίοι Αρμένιοι γιόρταζαν τον ερχομό του νέου έτους κατά το μήνα Ναβασάρτ (21 Μαρτίου). Η ημερομηνία αυτή δεν ήταν μόνο η πρώτη ημέρα του έτους, αλλά και τα γενέθλια του μυθικού Θεού Βαχάγκν, τον οποίο η ειδωλολατρική Αρμενία λάτρευε περίπου για 10.000 χρόνια. Αυτήν την ημέρα στην Αρμενία την υποδέχονταν με λαμπρές αθλητικές γιορτές και όχι μόνο, καλωσορίζοντας την άνοιξη και το αποκορύφωμα της φύσης. Τα παιδιά κατά ομάδες περιφέρονταν γύρω από το χωριό τους, με τραγούδια και χορούς για να υποδεχθούν το νέο έτος, στη συνέχεια με το τραγούδι εύχονταν και στους γείτονές τους οι οποίοι τους προσέφεραν φρούτα. Προς το τέλος όμως του 20ού αιώνα όλοι οι Αρμένιοι υιοθέτησαν την 1η Ιανουαρίου ως την επίσημη πρώτη ημέρα του έτους. Μέσα στην οικογένεια αντάλλασσαν δώρα. Η σύζυγος ποτέ δεν έπαιρνε δώρο από το σύζυγό της, αυτό θεωρείτο ντροπή. Τα μικρότερα παιδιά της οικογένειας πρώτα και μετά οι νεότεροι πήγαιναν στον πιο ηλικιωμένο της οικογένειας μαζί με τον πατέρα τους, ο οποίος είχε κρυμμένα τα δώρα του καθενός στο παλτό του, και αφού του φιλούσαν το χέρι έπαιρναν το δώρο τους. Πολλά από τα παραδοσιακά έθιμα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς τηρούνται και σήμερα. Φυσικά η σημερινή διακόσμηση του δέντρου είναι ξενόφερτη συνήθεια. Οι ξηροί καρποί έχουν κυρίαρχη θέση στο παραδοσιακό τραπέζι της Πρωτοχρονιάς. Καρύδια, αμύγδαλα, φουντούκια, ξερά σύκα και βερίκοκα αλλά και μήλα, ρόδια και άλλα φρούτα εποχής δεν λείπουν και από τα πλέον ταπεινά νοικοκυριά. Το πιλάφι και οι ντολμάδες (λαδερά) με λάχανο ή αμπελόφυλλα είναι από τα βασικά φαγητά. Το παραδοσιακό Χαρισά προετοιμάζεται από τις 30 Δεκεμβρίου. Επίσης, το Νταρίν το οποίο είναι ένα μεγάλο επίπεδο ψωμί, ζυμώνεται τελετουργικά από τις γυναίκες του σπιτιού με τραγούδια και προσευχές. Ζυμώνοντας εύχονται καλή τύχη και εκφράζουν τις επιθυμίες τους για την οικογένειά τους, πριν το ψήσουν. Αλλά αυτό που δεν επιτρέπεται να λείπει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς είναι το Ανούς Αμπούρ (γλυκιά σούπα). Παρασκευάζεται με σιτάρι, ξηρούς καρπούς, σταφίδες και διάφορα μπαχαρικά όπως γαρύφαλλα, κανέλλα κλπ. Παλαιότερα δεν υπήρχε Πρωτοχρονιά χωρίς Γκατά, ένα γλυκό που γίνεται με σιτάλευρο, βούτυρο, γάλα και ζάχαρη. Σήμερα αυτό το γλυκό έχει μεταφερθεί στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, διότι οι Αρμένιοι νηστεύουν καθώς έπεται η εορτή των Χριστουγέννων. Σε πολλές περιοχές της Αρμενίας είναι κανόνας το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι να αποτελείται από επτά διαφορετικά πιάτα μαζί με τους ξηρούς καρπούς και τα φρούτα. Ο αριθμός 7 παλαιότερα συμβόλιζε τα 7 θαύματα του κόσμου αλλά στην χριστιανική Αρμενία αναφέρεται στα 7 μυστήρια της εκκλησίας. Το σιτάρι συμβολίζει τη γη (το χωράφι του αγρότη) και τα φρούτα την καρποφορία (τη σοδειά). Το ρύζι συμβολίζει την αφθονία ενώ η γλυκιά σούπα είναι το σύμβολο της καλής ευτυχισμένης χρονιάς.

Μεγάλη Εβδομάδα στην Αρμενική Εκκλησία του Ν.Κόσμου

Η μεγάλη εβδομάδα γιορτάστηκε και φέτος, όπως κάθε χρόνο στην Αρμενική εκκλησία του Ν. Κόσμου με την λαμπρότητα που της αρμόζει. Ειδικότερα, νωρίς το απόγευμα της Μεγάλης Πέμπτης, τελέστηκε η Ακολουθία του Νιπτήρος, χοροστατούντος του σεβασμιότατου Μητροπολίτη Αρμενίων Ορθοδόξων Ελλάδας, Αρχιεπισκόπου κ. Χορέν Τογραματζιάν, ο οποίος παρέστη ειδικά φέτος ως προσκεκλημένος της ενοριακής επιτροπής.

ΠΗΓΕΣ:  amen.gr/4dim-iliou.att.sch.gr

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Noravank

Noravank ( Αρμενίων : Նորավանք, που σημαίνει «Νέα Μονή» στην αρμενική) είναι του 13ου αιώνα αρμενικό μοναστήρι, που βρίσκεται 122 χιλιόμετρα από το Ερεβάν σε ένα στενό φαράγγι γίνεται από την Amaghu ποταμό, κοντά στην πόλη της Yeghegnadzor , Αρμενία . Το φαράγγι είναι γνωστό για ψηλό, του μεγάλου, τούβλο-κόκκινο βράχια, ακριβώς απέναντι από το μοναστήρι. Το μοναστήρι είναι περισσότερο γνωστή για διώροφο Surp του Astvatsatsin (Αγία Μητέρα του Θεού) εκκλησία, η οποία παρέχει πρόσβαση στο δεύτερο όροφο με τον τρόπο του ένα στενό πέτρινο σκάλα που προεξέχουν από την επιφάνεια του κτιρίου. Το μοναστήρι ονομάζεται μερικές φορές Noravank στο Amaghu, με Amaghu είναι το όνομα ενός μικρού και σήμερα εγκαταλειμμένο χωριό πάνω από το φαράγγι, για να το διακρίνει από Bgheno-Noravank , κοντά Goris . Στο 13ο-14ο αιώνα το μοναστήρι έγινε μια κατοικία του Syunik 's επίσκοποι και, κατά συνέπεια. ένα σημαντικό θρησκευτικό και, αργότερα, πολιτιστικό κέντρο της Αρμενίας στενά συνδεδεμένη με πολλές από τις τοπικές θέσεις της μάθησης, ιδιαίτερα με το φημισμένο πανεπιστήμιο και η βιβλιοθήκη του Gladzor.

Zorats Karer

Zorats Karer ( Αρμενίων : Զորաց Քարեր), που ονομάζεται επίσης Karahunj ή Carahunge) είναι ένα αρχαίο αρχαιολογικό χώρο κοντά στην πόλη της Sisian στην Syunik επαρχία της Αρμενίας.

 

Kobayr μοναστήρι

Kobayr ( Αρμενίων : Քոբայր, γεωργιανά : ქობაირი) είναι του 12ου αιώνα αρμενικό μοναστήρι βρίσκεται στο χωριό Kober μέσα Lori Marz , Αρμενία . Το μοναστήρι χτίστηκε σε ένα ράφι από ένα φαράγγι με τους πρίγκιπες του junior Bagratuni υποκατάστημα, Kyurikids το 1171. Το μοναστήρι εξαγοράστηκε αργότερα από τις Zakarids και μετατράπηκε σε Χαλκηδονίων μοναστήρι. Οι επιγραφές στο μοναστήρι γραμμένο στην αρμενική και Γεωργίας . Πρίγκιπα Shahnashah Zakarian είναι θαμμένος στο μοναστήρι. Ένα καμπαναριό στη μέση του συγκροτήματος χτίστηκε το 1279 για να στεγάσει τους τάφους των Mkhargryel Zakarian και η σύζυγός του Vaneni. Το μοναστήρι βρίσκεται υπό ανακαίνιση χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση της Αρμενίας με τη βοήθεια της κυβέρνησης της Ιταλίας. Τα ερείπια του κυρίως ναού της Μονής περιέχει τοιχογραφίες του Χριστού και των δώδεκα αποστόλων , καθώς και των Πατέρων της Εκκλησίας και άλλα χριστιανικά στοιχεία.

Armavir

Armavir ( Αρμενίων : Արմավիր) είναι μια πόλη που βρίσκεται στη Δυτική Αρμενία . Η απογραφή του 1989 αναφέρει ότι η πόλη είχε έναν συνολικό πληθυσμό 46.900, αλλά αυτό έχει μειωθεί σημαντικά: η απογραφή του 2001 μετρήθηκαν 32.034? Η εκτίμηση για το 2008 είναι 26.387. Είναι η πρωτεύουσα της Αρμενίας Armavir επαρχία (Marz) . Η πόλη ήταν γνωστή ως Hoktemberyan, Hoktemberian, ή Oktemberyan Αρμενίων : Հոկտեմբերյան κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής μέχρι το 1992, και Sardarabad , Sardarapat ή Sardar-Apad πριν από το 1932. Armavir στη Ρωσία , που ιδρύθηκε από Αρμενίων κατά τον 19ο αιώνα, πήρε το όνομά του μετά από αυτή την πόλη .

ΠΗΓΗ: wikipedia.org

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ

Η Εθνική Πινακοθήκη του Γιερεβάν διαθέτει περισσότερα από 16.000 έργα που χρονολογικά φτάνουν έως και το Μεσαίωνα. Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, η Παιδική Πινακοθήκη και το Μουσείο Μαρτιρός Σαριάν είναι μερικές μόνο από τις αξιόλογες συλλογές της χώρας. Επιπλέον, λειτουργούν πολλές ιδιωτικές γκαλερί, που διοργανώνουν εκθέσεις και δημοπρασίες.Η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αρμενίας δίνει κονσέρτα στην ανακαινισμένη Όπερα του Γιερεβάν. Επιπλέον, υπάρχουν πολλά σύνολα δωματίου διάσημα για τη μουσική τους δεινότητα, όπως η Εθνική Ορχήστρα Δωματίου της Αρμενίας και η Serenade Orchestra. Κλασική μουσική παίζεται επίσης και σε μικρότερους χώρους, όπως το Κρατικό Ωδείο του Γιερεβάν και το Μέγαρο της Ορχήστρας Δωματίου. Δημοφιλής είναι και η τζαζ.Το παζάρι του Γιερεβάν, κοντά στην Πλατεία Δημοκρατίας, φιλοξενεί πάμπολλους εμπόρους που πουλούν διάφορα είδη τα Σαββατοκύριακα και τις Τετάρτες. Η αγορά προσφέρει ξυλόγλυπτα, αντίκες, δαντέλες και τα χειροποίητα χαλιά και κιλίμια για τα οποία είναι ξακουστή η περιοχή του Καυκάσου. Ο οψιδιανός, που παράγεται στην περιοχή, κατεργάζεται σε διάφορα κοσμήματα και διακοσμητικά είδη. Η χρυσοχοΐα, που έχει μεγάλη παράδοση στην Αρμενία, αντιπροσωπεύεται σε ένα τμήμα της αγοράς προσφέροντας διάφορα χρυσά αντικείμενα. Στο Βερνισάζ του Γιερεβάν μπορεί ακόμα κανείς να βρει ενθύμια της Σοβιετικής εποχής και μπιμπελό ρωσικής κατασκευής -μπαμπούσκες, ρολόγια, κουτιά κ.α. Απέναντι από την Όπερα λειτουργεί τα Σαββατοκύριακα και η αγορά τέχνης.Η μεγάλη ιστορία της Αρμενίας και η διασταύρωση των πολιτισμών στο έδαφός της έχει αφήσει πάρα πολλά μνημεία και αρχαιολογικούς τόπους. Μνημεία του Μεσαίωνα, της Εποχής του Σιδήρου, του Χαλκού ή και της Λίθινης Εποχής βρίσκονται παντού στην Αρμενία.

                                                                                

                                                                                                                              ΠΗΓΗ: wikipedia.org

ΚΟΥΖΙΝΑ

Λόγω της γεωγραφικής θέσης της Αρμενίας και της μεγάλης της ιστορίας, η κουζίνα της αποτελεί διασταύρωση αυτής της Μεσογείου και του Καύκασου, με ισχυρές επιρροές από την Ανατολική Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή -ειδικά το Λίβανο- και, σε μικρότερο βαθμό, τα Βαλκάνια.Πολύ δημοφιλή στην Αρμενία είναι τα ψητά κρέατα, που αποτελούν το κυρίως πιάτο στα εστιατόρια και τρώγονται ακόμα και σαν γρήγορο φαγητό. Το χοροβάτς είναι το αρμένικο κεμπάπ, στο οποίο το κρέας ψήνεται μαζί με το κόκαλο. Το πιο διαδεδομένο κρέας είναι το χοιρινό, που καθιερώθηκε επί σοβιετικής εποχής, όμως οι Αρμένιοι της διασποράς προτιμούν το αρνί ή το κοτόπουλο. Διαδεδομένο είναι το μεσανατολικό πιάτο χαρισά (ή κεσκέκ, κρέας μαγειρεμένο με σιτάρι), καθώς και οι κεφτέδες που φτιάχνονται σε πολλές παραλλαγές, από κρέας ή άλλα υλικά. Το αρμενικό ψωμί λαβάς είναι σήμερα αρκετά διαδεδομένο στη Μέση Ανατολή, ενώ τρώγεται και το μαντνακάς που μοιάζει με λαγάνα. Συνηθίζονται ακόμα και μερικά φαγητά που υπάρχουν και στην Ελλάδα, όπως ο μουσακάς, το καταΐφι, ο μπακλαβάς κ.α. Γνωστό επίσης είναι και το αρμένικο σουτζούκι.Καθώς η Αρμενία είναι χώρα που δεν βρέχεται από θάλασσα, τα θαλασσινά δεν υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία. Τρώγονται όμως μερικά ψάρια του γλυκού νερού που ζουν στις λίμνες και τα ποτάμια της χώρας, ειδικά οι πέστροφες.Η Αρμενία φημίζεται επίσης για το κρασί και το κονιάκ της. Ειδικά το αρμενικό κονιάκ είναι γνωστό διεθνώς, και ήταν το αγαπημένο ποτό του Ουίνστον Τσόρτσιλ. Το ρόδι, με τη συμβολική του σημασία της γονιμότητας, θεωρείται εθνικό φρούτο, από το οποίο παρασκευάζεται και κρασί. Τα αμπέλια καλλιεργούνται τόσο για την παραγωγή ποτών όσο και για τα σταφύλια τους.

Lavash

Τα lavash μας έρχονται από την Αρμενία και μοιάζουν με πολύ λεπτές ξερές πιτούλες. Έλα όμως που είναι πασίγνωστα και στους Έλληνες του Πόντου ως λαβάσια. Και οι δύο λέξεις προφέρονται με το σίγμα παχύ.

Τοπίκ

Τα τοπίκ είναι μπάλες (τόπια) από πολτό ρεβιθιών με γεμισμένα με ξηρούς καρπούς και κρεμμύδια. Είναι απλά υπέροχα.Για το τόπι (εξωτερικά):300 gr ρεβύθια1-2 πατάτες βρασμένες 3 κ.σ. ταχίνι αλάτι, πιπέρι→ Μουλιάζουμε τα ρεβίθια αποβραδίς και τα βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν. Τα σουρώνουμε, τα ξεπλένουμε και τα βάζουμε στο μπλέντερ με τα υπόλοιπα υλικά. Χτυπάμε μέχρι να γίουν όλα πολτός. Βάζουμε τον πολτό στο ψυγείο να σφίξει.

Για τη γέμιση:

300 gr κρεμμύδια

½ κούπα κουκουνάρια

½ κούπα αμύγδαλα

½ κούπα ταχίνι

½ κούπα σταφίδες

κανέλα, κύμινο

αλάτι, πιπέρι

λάδι,σταφίδες,

Ψιλοκόβουμε και τσιγαρίζουμε τα κρεμμύδια  σε μια κατσαρολίτσα ...

ΠΗΓΕΣ: wikipedia.org/ sheblogs.eu/ syntages.nets.gr